Oversteek
Kaap Verden - Suriname

Maandag 19 december, Mindelo

(Wouter) We zijn net te laat om te kunnen diesel tanken, dus even wachten tot 14:00 uur. Dat wil je ook wel met een literprijs van 52 euro cent. Water hebben we al getankt. We liggen bij de visafslag naast een water en ijsfabriek. Het waait nu stevig in de baai. Afgelopen nacht zijn de beruchte windvlagen gekomen. Het was niet lekker slapen met het rukken aan de ankerketting. De boot slingerde achter het anker en kwam soms met een ruk stil. Volgens de Sandettie die vandaag hier is aan gekomen waait het alleen tussen de eilanden zo hard. De Sepia is al vertrokken. Ook zij gaan naar Paramaribo. Vanochtend nog naar de supermarkt geweest voor eieren, lang houdbare toetjes, cruesly, een ronde edammer en een groot blik Nederlandse poedermelk. Bij de bakker verse broodjes gehaald.
Het havengeld is ook betaald, 500 Escudo's ( 5,5 Euro). Eerst gaan de papieren naar een dame die de kwitantie uitschrijft met de handtekening van haar chef, dan naar een jongen achter een computer voor een mooi bewijs van verblijf, dan moet ik ergens anders betalen en dan krijg ik mijn ingenomen scheepspapier en het bewijs van verblijf van de man die ons had ingeschreven. Wel hebben ze allemaal hele mooie jaren 50/60 bureaus.

Dinsdag 20 december, Baia de sao Pedro

(Saskia) Het liep gisteren anders als dat we gehoopt hadden.
De valwinden waar we van hadden gehoord waaiden gisteren hard door de haven van Mindelo. Een teken om te vertrekken. Uitklaren, de laatste boodschappen doen, en de bootboys betalen. Helaas waren we net te laat bij de dieseltanksteiger zodat we daar nog anderhalf uur moesten wachten tot we konden tanken. Toen konden we eindelijk gaan. Werkfok omhoog en we spoten tussen de eilanden weg. Het ging lekker hard, 6 tot 7 knopen deden we. De GPS gaf aan dat als we op deze snelheid doorgingen, we zelfs nog voor oud en nieuw in Suriname zouden zijn. Na zo'n twee uurtjes op de hand zeilen, wat bij mij altijd erg goed helpt tegen zeeziekte, werd het tijd voor Bouke (de windvaan) om het over te nemen. Toen Wouter hem instelde zag hij dat er iets bewoog wat niet moest bewegen. Er was een deel afgebroken! Gevloek. Terug, zo snel mogelijk. Maar dat viel wel even tegen. Die harde wind tussen de eilanden is prima om naar het zuiden weg te varen maar tegen de wind en stroming weer terug is een ander verhaal. Met de motor voluit kwamen we 1 knoop vooruit. En we maakten enorme klappen op de golven. Dat werd niets. We bedenken dat er een baaitje aan de zuidwest kant van het eiland is, daar hebben we nog koffie gedronken toen we met de huurauto daar waren. Met dubbel gereefd zeil en de motor nog steeds voluit aan sturen op de baai aan. 3 uur later in het donker komen we aan. De twijfel slaat toe want er staat niets in de pilot over deze baai. Misschien liggen er wel wrakken en rotsen die wij nu echt niet zien. Op hoop van zegen maar. We varen door tot we nog 8 meter onder de kiel hebben en gooien dan het anker uit. In de punt is alles weer nat omdat het voorluik heeft gelekt en ik hoor Wouter voor het eerst zeggen dat we de boot verkopen en naar huis gaan. De volgende ochtend waait het snoeihard door de baai. Ook valwinden? Ik meet met onze handwindmeter windkracht 8. Vanuit de bergen komt rood zand mee wat in de loop van de dag alles aan boord bedekt.
We hebben de windvaan eraf gehaald en in de kuip het gebroken onderdeel gedemonteerd. Dit is als het goed is makkelijk te lassen. Wouter zwemt naar de kant (met bijboot is dat niet mogelijk vanwege de enorme golven die op het strand slaan) hij heeft een waterdichte tas met handdoek, kleren, geld en het onderdeel bij zich. We liggen bij een luxe hotelresort. Ik zag door de verrekijker dat hij daar kon douchen en aankleden. Waarschijnlijk neemt hij vanaf daar een taxi naar Mindelo waar alles gerepareerd kan worden. Ik ben aan boord gebleven omdat we de Schorpioen niet alleen achter durfden laten met deze wind.

20 december 19.00 uur

(Saskia) Het is gelukt! De windvaan zit er weer aan, met gelast onderdeel dus morgenochtend gaan we het weer proberen. Wouter is met de taxi naar Mindelo gegaan. Daar eerst naar de scheepswerf, maar daar konden ze hem niet helpen. Vervolgens naar club Nautico waar Kai zat die van alles kan regelen. Hij regelde dat het gelast was en om 4 uur kon Wouter het weer meenemen.
(voor de Bouvaan kenner: P136 gelast aan L22 ) Daarna met de aluguer weer terug en het laatste stukje weer zwemmend naar de boot. Daarna snel alles in elkaar gezet voor het weer donker werd. Ik heb ook een extra strip aangebracht aan de binnenkant van het voorluik zodat hij nu echt waterdicht is. Morgen controleren we nog even alle sluitingen en bewegende delen en dan gaan we..... Ik keek trouwens vanmiddag nog even in de pilot omdat ik het zo vreemd vond dat deze ankerplaats er niet in stond. Maar hij stond er wel in. Niet goed gekeken. Zo ben ik er toch nog achter gekomen dat we in de buurt van een wrak geankerd zijn en dat deze baai de beste windsurfplek ter wereld moet zijn omdat er altijd heel veel wind staat. Vandaar. Overigens is de wind nu wat minder geworden dus dat slaapt ook wat rustiger straks.

Woensdag 22 december, 16-12N 27-02W

(Wouter) Gisteren was de wind erg zwak en hebben we 3 keer op de motor gevaren. Eind van de middag kwam de beloofde wind. Op de genua zijn we de nacht in gegaan en zo varen we nog steeds. Een paar keer met en zonder uitbomen. Sinds vertrek 115M gevaren, nog 1760m te gaan. Ik ben gisteren de hele middag bezig geweest stof van de boot weg te nemen met een emmertje en een lapje. De stof kwam van het vliegveld waar men aan het graven was voor een uitbreiding. Dat stof is dus met windkracht 3 tot 8 tegen de boot gewaaid. Hopen op een regenbui die lang genoeg duurt om de modder in de masten en de verstaging weg te krijgen want daar kon ik niet bij. Het is nu zonnig weer met een paar wolkjes, NE wind kracht 3 tot 4 en een lichte deining. We hebben allebei last gehad van onze darmen maar het ergste lijkt voorbij. Waarvan???? We weten het niet.

Vrijdag 23 december, 15-45N 28-56W

(Wouter)Vanmiddag hebben wij ons gewassen in de kuip. Eerst inzepen met zoutwater en daarna afspoelen met zoetwater uit de douchezak. Wij zijn schoon en fris voor de kerstdagen. Afgelopen dinsdag tijdens het wachten op de reparatie van Bouke ben ik naar een internetcafé gegaan om Saskia een iridium berichtje te zenden. Ook ik schrok van mijn uitspraak die Saskia op de site had geplaatst; "boot verkopen en naar huis gaan". Het zag er zo dramatisch uit. Dat was het niet hoor. Gewoon een opmerking. We ontvingen wel veel berichtjes over mijn opmerking.
Het is nog steeds fantastisch oversteek weer. We zeilen nog steeds op de genua met ruime wind uit het NO, kracht 3 tot 4. Het rode monster zou kunnen maar we willen de boel ook heel houden, dan maar niet zo snel. Vannacht veel vliegende vissen gezien. Na middernacht komt de maan op en is alles goed te zien. Op dek vond ik 3 dode vliegende vissen. Af en toe worden we wel een beetje moe van dat geslinger, het gaat maar door....

Zaterdag 24 december, 15-22N 30-36W

(Wouter) Onze dagafstand was 100M en nog te gaan 1553M. Elke dag om 12 uur zet ik onze positie in de kaart. Dat is de zelfde kaart die wij gebruikten vanaf La Gomera. De kaart toont de gehele Atlantische oceaan ten noorden van de Evenaar tot aan Engeland. Deze kaart gaan wij ook gebruiken tijdens het oversteken op de terugweg. Leuk te zien hoe wij over de oceaan bewegen. Je moet niet te veel naar de GPS kijken want die geeft op de minuut aan hoe laat we bij de monding van de Suriname rivier zullen zijn. Elke tiende knoop verschil in snelheid scheeld weer een paar uur. Tot nu toe was het gemiddelde 4,8 knopen en wij houden koers 250 aan. Helaas varen wij nu op de motor in een windstil gebied. De motoruren houden wij bij zodat wij een overzicht hebben van ons dieselverbruik. Wij varen niet op snelheid, maar zetten de gashandel op ongeveer 1300 tot 1500 toeren. Nu varen wij 4 knopen over de grond. Ons verbruik is tussen de 1,1 en de 1,3 liter diesel per uur. Wij varen het beetje wind dat er is dood. Het wordt dan ook best warm.
Direct zijn alle opladers aangesloten. Ik zit ook direct achter de computer uitgebreid e-mails te beantwoorden. Er komen nog genoeg zonnige dagen. De zonnepanelen leveren net niet genoeg stroom om de accu's vol te houden. Volgens andere zeilers gaat ook hun vermogen van de zonnepanelen sterk achteruit door de warmte. Overdag staat aan de GPS, het log, de marifoon, de anticondens van de SSB en de 12V lader met de Iridium en de Ipod aan gesloten. Dit verbruikt 1 Ah. 's Avonds gaat het ledtoplicht en een ledleeslampje aan en verbruiken wij 1,6 Ah. Met wacht wisselen en begin van de avond doen wij een lampje aan.
Gisteren middag na het verzenden van de mails zijn wij toch gaan zeilen met het rode monster nadat de wind minder was geworden. De boot lag veel rustiger in het water. Helaas ging om 22:00 uur de wind te sterk worden en zijn we weer over gegaan naar de uitgeboomde genua. Eergisteren avond heb ik Venus opgeroepen via de marifoon. Ik kreeg geen antwoord. Het leek echt net een toplicht van een schip. Gisteren tijdens het genieten van het zeilen in de nacht met het rode monster zag ik dat zelfde lichtje in het Westen. Het was weer wit met af en toe rood.
In de agenda van Saskia zag ik dat kerst op 25 december begint. Wij wisten niet meer of het de 24ste of de 25ste was. Is dat erg? Wel leuk te zien wat wij vorig jaar toen deden. Vandaag vorig jaar kwam de vloerenman langs om te meten en de bestelling op te nemen. Klussen in het huis dus ipv aan de schorpioen. Komt ook op het lijstje voor over 7 jaar.
( Saskia) Net gebeurde echt iets schokkends. Ik heb al een tijdje een vislijn achter de boot hangen in de hoop daar een keer een vis mee te vangen. Wouter zei dat we misschien wel beet hadden omdat het elastiek strak stond. En ja hoor... Een vis van ongeveer 70 centimeter. Mijn hart klopte echt twee keer zo hard. Ik had eigenlijk niet verwacht dat er een vis zou zijn die er in zou trappen maar nu was het mijn taak om hem ook naar binnen te halen en dood te maken. Shit! Toen hij naast de boot nog aan de haak zat konden we zien wat een schitterend beest het was. Wat een verspilling om hem op te eten. Wouter heeft het haakje uit zijn bek gehaald (zelfs dat durfde ik niet) en toen zwom hij weg. Ik keek hem na om te kijken of hij nog wel goed kon zwemmen nadat hij zo'n tijd met een haak in zijn bek had gezeten, maar het leek erop dat hij weg zwom. Even later zag ik nog drie van dezelfde vissen komen (kwamen hun broertje halen?) best ontroerend. De tranen stonden echt in mijn ogen! Ben ik nou een super watje of niet? Ik heb de visspullen in iedergeval opgeborgen. Dat is dus niks voor mij.

1ste kerstdag, 14-43N 32-30W

(Wouter) Onze dagafstand was 108M en nog te gaan 1445M.
De kerststemming zit er niet aan te komen bij mij hier op de oceaan. Het is al vroeg warm weer en er waait een redelijk warm windje 2 tot 4 uit het noordoosten. De deining die er gisteren niet was heeft ons al weer ingehaald. De deining is nog rustig waardoor we met 5 kts door het water getrokken worden door het rode monster. Bouke moet soms even hard werken bij een windvlaag en slingert daardoor wat. Ik zie steeds vaker hele scholen vliegende vissen over de golven scheren en met een plons weer in het water komen. Gisteren zagen wij ook dat een paar vissen aan het jagen waren op vliegende vissen. Hele scholen vliegende vissen gingen op de vlucht en veel geplons van jagende vissen. En van die kleine bruine vogeltjes waren er als de kippen bij om die vliegende vissen tijdens hun vlucht te vangen.
Het wordt langzaam warmer. Tijdens de nacht zitten wij buiten in t-shirt met trui, binnen zonder trui. Die tui is meer vanwege de koelere wind. Overdag is het dik 20 graden. De hele bb zijde van de boot staat dan continu in de zon. In het kastje met snoep, onder bb's dek is de chocolade zacht geworden. De opbouw wordt best erg warm. De bb zijde begint ook steeds meer scheurtjes te vertonen.
(Saskia) Ik ben al wel een beetje in de kerststemming hoor. Heb de hele nacht kerstliedjes gezongen en naar kerstmuziek geluisterd op de Ipod. Maar toch, de combinatie hitte, zon en zweten gaat niet echt lekker met kerst. Vanaf de oceaan wensen we wel iedereen hele fijne, gezellige, ontspannen dagen toe.

2e kerstdag, 14-13N 34-17W

(Wouter) Onze dagafstand was 118M en nog te gaan 1327M. Gisteren middag beschuldigde ik Saskia van het maken van vieze winden, maar de geur bleef hangen. In de kuip rook ik het ook. De koppeling van de gasfles naar het reduceer lekte. Misschien dat door de warmte het rubbertje was uitgedroogd. Met vaseline alles in gesmeerd. Normaal gaat de gaskraan dicht met slecht weer, nu maar als er niet wordt gekookt.
(Saskia) Iemand mailde ons dat dit wel een bijzondere kerst voor ons moest zijn, eentje die we ons altijd zouden herinneren. Nou inderdaad. We waren lekker aan het zeilen met het rode monster toen Wouter een plok hoorde waarna het geluid in de boot ineens anders was. We keken naar buiten en heel het rode monster was weg! Huh?! Hij bleek naast en onder de boot in het water te liggen. Snel alles aan boord proberen te slepen. Dat valt nog niet mee want als zo'n zeil nat is, is het een stuk zwaarder. Het blok bovenin de mast waar de fokkeval doorheen loopt was afgebroken en daardoor was alles naar beneden gekomen. Nu moesten we opschieten want binnen een uur zou het donker zijn en dan wil je zeker de mast niet in. Nieuw blok gezocht en Wouter naar boven. Normaal is de klimgordel voldoende maar nu op zee gaat die mast behoorlijk op en neer en vooral heen en weer zodat we ook de veiligheidslijn vastmaakten aan de klimgordel zodat hij ook aan de mast vastzit. De eerste keer komt Wouter niet verder dan de zalingen omdat de musketonhaak niet los te krijgen was. In de herkansing ging dat beter. Boven in de mast bleek alleen de sluiting niet te passen dus weer naar beneden. De derde keer lukte het en hadden we weer een fokkeschoot. In de schemering het rode monster gehesen en voor het donker zeilden we weer. 's Avonds voor het wisselen van de wacht besluiten we toch nog de boom in de schoot te zetten, dus ik zit in de kuip met mijn lijntje klaar, krijg ik ineens een koude natte klets tegen mijn been. In het donker, dus je schrikt je een ongeluk. Een grote vliegende vis die de kuip in is gevlogen. Ik probeer hem terug in zee te gooien maar dat zijn toch glibberige dingen! Uiteindelijk met een doekje lukt het. Voor het eerst tijdens deze tocht besluiten we de avond met een honingrum, dat hebben we wel verdiend. Inderdaad een kerst om nooit te vergeten.

Dinsdag 27 december, 13-47N 36-10W

(Wouter) Om 12:00 uur was de dagafstand 112M en nog te gaan 1215M. De gripfiles tonen al een paar dagen een windstiltegebied in het oosten, dat langzaam ons aan het inhalen is. Het zou vandaag ons gaan inhalen. Gisteren avond nam de wind iets toe. Na 3 dagen heerlijk op het rode monster gevaren te hebben moesten wij helaas met uitgeboomde genua zeilen. Dat geeft extra geslinger. Saskia had mij om 23:45 uur afgelost na slecht geslapen te hebben en zat voor de kajuit ingang wakker te worden. Ik ging moe de slingerkooi in. Ik lag maar net en hoorde ineens de boot vaart maken. Saskia zag op de GPS dat we 7,5 Kts gingen. Vlak daarna ging de boot erg schuin. Dat is vreemd want wij zeilden recht voor de wind. Wij gingen direct aan dek en zagen dat Bouke uit koers was geraakt en niet terug kon sturen. Met veel moeite heeft Saskia de boot weer voor de wind gebracht. Ik heb zo snel mogelijk de genua naar beneden gehaald, het woei ook veel te hard voor de genua.
Terug in de kuip zagen wij het waarom. Het pendulum was afgebroken, het roertje van Bouke.(ja, alweer!) Goed klote. Met de werkfok zijn we de nacht in gegaan en Ray de elektronische stuurautomaat heeft gestuurd. Dat moet nog wennen voor ons. Vanochtend om 8:00 word ik wakker van het gestart van de motor, de wind is weg gevallen. Nog geen uur later gaat het waaien uit het zuidoosten, en ook nog regenen. Is dit het windstiltegebied? Wat is dit? Het ging maar harder waaien. Wij hebben de genua vervangen voor de werkfok en die zelfs moeten vervangen voor de stormfok! Ik heb op de hand gestuurd met de Ipod extra hard. Om 1300 is het ineens op met de wind en varen we op de motor. De zee is een grote klotsbak. Net de Piranha in de Efteling. Wij zien de meest mooi gevormde, vreemde wolken om ons heen. Was dit het of komen er meer verrassingen?
Wij zijn moe, want slapen wilde niet lukken met dat klote gevoel van Bouke, dit vreemde weer en het geslinger. Het is warm, klam en zwaar bewolkt. De gripfiles van vandaag hebben wij extra bekeken, maar zagen geen vreemde dingen. Jancees Herb heeft ook niets bijzonders gezien, anders hij dat wel gemeld. Fijn om leuke kerstmails te ontvangen en mails van onbekenden die ook dromen om te gaan vertrekken. Dat vrolijkt weer op.

Woensdag 28 december, 12-18N 37-27W

(Wouter)Onze dagafstand was slechts 79M, met nog te gaan 1136M tot de monding van de Suriname rivier. Daarvan hebben wij de helft van de tijd op de motor gevaren. Er is geen wind of te zwak en meestal uit de verkeerde richting, het zuiden. Omdat het zo rustig is heb ik goed bij kunnen slapen.
(Saskia) Vanmiddag was het zo warm dat we even gestopt zijn om te zwemmen. Best eng met het idee dat het zo ontzettend diep is en dat je niet weet wat voor beesten er rondzwemmen. Achteraan de boot onder de waterlijn zitten heel veel van een soort zeeanemoontjes op de huid, ziet er vreemd uit. Een van ons bleef wel aan boord gewoon voor het veiligheidsgevoel. Daarna zoet afdouchen, dus we zijn lekker schoon. (voor de komende 2 uur want dan ben je al weer bezweet) Ik heb me rot gezocht aan boord naar spullen waarvan ik een nieuw pendulum roerblad zou kunnen maken voor de windvaan. Wouter heeft het idee dat we op de elektrische stuurautomaat ook wel in Suriname komen. Ik wil het in ieder geval proberen maar het begint al met materiaal wat we niet hebben. Namelijk een plank 2 cm dik watervast verlijmd multiplex. Ik dacht de deksel van de lijnenkist te kunnen gebruiken maar die is maar 1 cm dik. Ik zoek gewoon nog verder.

Donderdag 29 december, 12-36N 38-50W

(Wouter) Onze dagafstand was 90M en nog 1046M te gaan.
We hebben wind! En dat na 19 motor uren. Weinig gezeild dus. Je wilt zo graag die motor uit hebben. Zijn we bezig het rode monster op te tuigen, staat alles, weg wind. Na het opruimen zijn we een uur verder, mijn slaap uur. Later in de nacht uit een donkere wolk die over ons dreef kwam plotseling sterke wind uit. Gelukkig waren we beiden aan dek en stond alleen de genua op. Zeilen we een keer en dan krijgen we dat. Ik zag ook een wit lampje van een boot. Nee, geen ster of planeet, ik heb het extra gecontroleerd. Na een uur verdween het uit zicht. Ik werd vanochtend wakker van vrolijke piep geluiden. Het leek net of ze naast mij achter de huid van de boot zwommen, zo dichtbij klonk het. Alleen de geluiden klonken niet echt als dat van dolfijnen
(Saskia) Ik had het gepiep ook gehoord en had eerst bij de cardanische oven geluisterd en toen bij Wouter zijn ademhaling of die zo piepte, maar nee hoor. Buiten zag ik een grote groep grienden (kleine soort walvis met bolle kop) rond de boot zwemmen. Helaas was de zon net op dus je kon ze niet in het water zien, maar alleen als ze boven kwamen. Hierna heb ik de genua omhoog gedaan en sindsdien zeilen we! Ray (de elektrische stuurautomaat) werkt goed, ondanks dat er best kracht op het roer komt door de rare deining die er staat. Het is ook erg warm aan boord. We worden er een beetje lamlendig van in combinatie met die rare slingergolven.

Vrijdag 30 december, 11-52N 40-30W

(Wouter) Onze dagafstand was 108M met nog te gaan 938M. Sinds vanochtend zijn we over de helft ! Joepie. Het is nog steeds geheel bewolkt. Vannacht kwamen zwarte wolken laag over, het leek soms net of de wolken de mast raakten. Ze schoven dwars op de wind richting over naar het noorden. Gelukkig gaven ze niet veel extra wind. Ray doet het prima, wel verbruiken we meer stroom.
(Saskia) Ik heb het laatste uur van mijn wacht vanochtend op de hand gestuurd. Ray heeft de hele nacht hard zijn best gedaan dus ik vond dat hij wel even rust mocht. Het waait ook al harder dus we weten niet zeker of hij dit wel trekt. Wouter vind dat we dat gewoon moeten uitproberen maar ik ben zo bang dat hij er dan helemaal mee stopt. 's Nachts zeilen we altijd ondertuigd. Beter voor de rust. Er komt net een vaag zonnetje door de bewolking, kunnen de zonnepanelen weer een beetje bijladen. Het is ondanks de bewolking wel gewoon warm 27 graden en 's middags al gauw 30 graden. Dat is wat anders als de sneeuw in Nederland....

Oudejaarsdag 2005, 11N 42W

(Wouter) De dagafstand was 103M met nog te gaan 835M.
Het was gisteren middag toch nog opgeklaard. Goed voor de zonnepanelen die het verbruik van Ray moeten aanvullen. Er staat wel een aardige deining van achteren. Soms gaan we best schuin als een golf ons iets dwars weg duwt. Onze 2 weekse Gripfile periode liep gisteren af. Het wil tot nu toe niet lukken om de volgende periode automatisch te ontvangen. Vandaag maar weer proberen.
Afgelopen nacht niet best geslapen door het gooi en smijtwerk buiten. Je ligt tegen de huid in de slingerkooi. Dan voel en hoor je het water langs de overnaadse randen geperst worden. Dat klinkt best heftig. Kijk je tijdens je wacht naar buiten hoe erg het is, valt het weer reuze mee. De deurtjes zijn ook dicht, met alleen het schuifluik open om een eventuele klotsgolf aan dek buiten te houden. De temperatuur blijft dan rond de 27 graden in de boot met een vochtigheids % van in de 70.
Vandaag berichte Jancees Herb dat er wind van 20 Kts kan komen. De stormfok maar gehesen om Ray te ontlasten. Het scheelde maar 0,5 Kts. Al 3 dagen hebben wij contact over de SSB met de Sepia. Dan verstaan wij hun nauwelijks en gisteren bv verstonden zij ons niet. Ook na 3 andere frequenties wilde het maar niet lukken. De Sepia vaart voor ons uit op een afstand van ongeveer 250M. Op een of ander manier kunnen wij het zend vermogen niet veranderen van de SSB. Aan het stroomverbruik te zien op de accumonitor tijdens het zenden staat het zendvermogen waarschijnlijk op de laagste stand 50W ipv 150W.
Donderdag is niets op de site gekomen door een foutje van mij, komt later.
Elke ochtend liggen er wel een paar stijf dode vliegende vissen op het dek. Gisteren avond hoorde ik er een op de voordek fladderen. Tijdens het schijnen met de zaklamp vloog een kleintje over de kajuit vlak langs mijn gezicht. Kijken is al gevaarlijk.
(Saskia) Omdat het illegaal is, gaan wij vanavond natuurlijk niet schieten met het seinpistool. Het is wel een beetje eenzaam om hier midden op de oceaan om oud en nieuw te vieren. In Nederland wordt vandaag de hele dag al vuurwerk afgestoken, dan kom je altijd al een beetje in de stemming. Ach, dit zal ook wel zijn charme hebben.

Nieuwjaarsdag 2006, 10-25N 43-50W

(Wouter) Onze dagafstand was 111M met nog 724M te gaan. Gisteren avond omstreeks 18:09 uur hoorden wij een zwaar, diep gerommel om ons heen. Klonk als heel zwaar onweer. Alles van de Schorpioen ging ook trillen. Ik dacht eerst dat we van achteren werden aangevaren. Saskia zat in de kuip verbaast om zich heen te kijken. Een zeebeving !! Om 18:57 was er weer zo'n gerommel in de zee en deze duurde ongeveer 4 tot 7 seconden. Deze was wat heftiger. Binnen hoorde ik de huid, de motorbekisting en de kombuis kraken. We keken elkaar aan en moesten tegelijk slikken. Best spannend. Je verwacht ieder moment dat er iets boven water komt of dat er een enorme schokgolf komt. Op dat moment zeilden wij over de Vema fracture zone. De bodemdiepte gaat daar van ruim 4000m naar 1780m, 2260m en tot wel 583m. Dat zijn giga hoge bergen onder water.
Tijdens het 18:00 uur UTC SSB praatje op de 12353 KHz hadden we zowaar contact met de Sortilege die ten anker lag op de Kaap Verden bij Sao Nicolau. Ook hebben wij even met de Sepia kunnen praten. Om middernacht ( -2 uur NL tijd) hebben wij elk een rode flare met het seinpistool afgeschoten. Best goed om dat een keer te oefenen zodat je dat in geval van nood niet voor het eerst doet. Van te voren even via de marifoon gewaarschuwd, maar er kwam geen reactie. Bij gebrek aan champagne en oliebollen daarna aan de chips en cola.
Saskia is na het middageten even aan het sturen om Ray te laten rusten. Een grote groep dolfijnen zwemt al ruim een uur rond de boot en vooral de kleintjes tonen spectaculaire springkunsten. Hartstikke mooi. Ook te horen aan Saskia's reacties: "Met z'n 3en te gelijk ! Joehoo !". We slingeren aardig omdat we niet echt meer voor de deining uitvaren, willen wel in Suriname eindigen.
Het blijft klam en warm. De tropen op zee. De wind is tussen de 15 en de 25 Kts. (windkracht 5/6) Sinds gisteren middag zeilen met een uitgeboomde stormfok, 4 tot 5 Kts

Maandag 2 januari, 9-47N 45-38W

(Wouter) Onze dagafstand was 109M met nog te gaan 615M.
Het zeilen is niet echt comfortabel. Te veel plotseling heftig geslinger door golven die schuin door de deining gaan en ons dan weg zetten. Met alles wat je doet moet je je goed vast blijven houden en langzaam bewegen aanboord. Tijdens het koken is het helemaal oppassan dat niet alles aan de haal gaat. In de slingerkooi is het ook een geslinger tussen de leuning en de huid. Met kussens probeer je klem te liggen. Vermoeiend slapen. Ray moet tijdens het geslinger flink sturen om weer op koers te komen. Moet ook wel want de volgende deining komt er dan weer aan. Als Ray hard moet werken hoor je dat duidelijk in de boot. Je ziet het ook aan zijn stroomverbruik. We zaten vanochtend volgens de batterij monitor op -80 AH. Gelukkig is de bewolking weg gedreven en kunnen de zonnepanelen laden.
Uit de bewolking kwam vanochtend zelfs een buitje. Regen kunnen we nu echt niet hebben voor de wind zeilend. We moeten dan alles afsluiten en het is al zo warm en klam in de boot.
Elke ochtend liggen er een stuk of 5 vliegende vissen op het dek of in de kuip. De kleinste zien er uit als aasvisjes en zijn dan al stijf en uitgedroogd. De grote blijven glimmen en ze zijn olieglad. Overal aan dek waar ze hebben gesparteld liggen schubben vast geplakt.
Gisteren hadden we zowaar goed contact met de Suwarrow Blues die was vertokken van La Gomera. En met de Sepia natuurlijk even gekletst via de SSB.
(Saskia) Behalve dat Ray veel stroom verbruikt met deze golven begint hij sinds gisteren ook steeds meer te ratelen en kraken. Het is duidelijk dat dit veel te zwaar werk voor hem is. Overdag sturen we nu grotendeels zelf en 's nachts hopen we dat Ray het volhoud. Hij moet nog 6 nachtjes. Om een of andere duistere reden krijgen we geen gribfiles (kaartjes met windvoorspelling) meer binnen. We krijgen via Jan Cees wel weerberichtjes op de Iridium maar het is ook fijn om een kaartje op de computer te hebben. We zijn vooral benieuwd hoe lang deze wind nog blijft. Het zou fijn zijn als het binnenkort wat minder werd.

Dinsdag 3januari, 9-20N 47-11W

(Wouter) De dagafstand was 99M en nog 516M te gaan.
Gisteren middag hebben we op de werkfok gezeild, de wind was iets minder hard gaan waaien uit het oosten, windkracht 3 tot 4. Tegen de avond hebben we de stormfok weer gehesen en heeft Ray het sturen weer overgenomen. Zodra het donker werd gingen we ook steeds meer slingeren. Het gaat maar door. Heel vermoeiend. Ik was even een uurtje gaan liggen. Bij het wakker worden had ik 5 minuten nodig om mijn oriëntatie vermogen terug te krijgen. Ik kon alleen maar klem zittend bijtrekken. Buiten is het moeilijk te zien waarom we zo moeten slingeren. In de ochtend zie ik dat er deiningen elkaar kruisen. Het waait ook gewoon weer 20 knopen (windkracht 5/6)
Gisteren zagen we tijdens het avondeten in de kuip voor het eerst een andere vogel over de golven scheren. Het leek op een meeuw. En dat op 550M afstand van land. Ik zag vandaag geen vliegende vis op dek liggen. Misschien zijn ze weg gespoeld door het slingeren?
De gribfiles willen maar niet binnen komen en ook geen bevestigingen wanneer ik vraag om een gribfile. Ik denk dat er daar iets fout is. Ik hoop dat het vanavond weer wat rustiger is want dan kunnen we even een uurtje de motor laten draaien om de accu wat op te laden. Vanochtend was er 92Ah uit.

Woensdag 4 januari, 8-38N 48-46W

(Wouter) Onze dagafstand was 103M met nog 413M te gaan tot de monding van de Suriname rivier. De zee is iets rustiger geworden. Het heftige geslinger is nagenoeg weg. We zijn de nacht in gegaan met de werkfok en dat ging prima. Sinds vanmiddag zeilen we met een uitgeboomde genua. Het stuurt iets zwaarder.
Is wel een zweet klus dat zeil verwisselen op het voordek. Het is 29 graden en ik ben zelfs minimaal gekleed. Tijdens het verwisselen liggen we nagenoeg stil op de zee te rollen. Saskia kan dan nog net de kont van de Scorpioen in de wind houden.
Door dat we Ray intensief gebruiken slijt alles sneller. Ray zelf maakt al 2 dagen een vreemd geluid als hij trekt. Klink alsof er een ringetje binnen los zit. Het pinnetje in de helmstok waar Ray aan duwt en trekt is iets los gaan zitten, dat gaan we vandaag lijmen. Saskia zag dat het potje waar Ray op de bolder vast zit ook iets los zit. Dat wordt lastiger lijmen.
Vanochtend kwamen nog heel even een paar dolfijnen rond de boot spelen. Ook was het weer eens een heldere nacht met veel te veel sterren om naar te kijken.
(Saskia) Ik droom wel raar hier aan boord. Vannacht droomde ik dat ik in de stad was en het was super uitverkoop overal. Ik werd er helemaal blij van. Zo kocht ik een leren motorbroek en leren hoge laarzen voor weinig geld en het paste allemaal perfect. (kan alleen in een droom) Het kostte mij vanochtend dan ook extra veel moeite om wakker te worden. Kijken of het vandaag weer eens lukt een badje te nemen in de kuip. Ik moet echt mijn haar weer eens wassen.

Donderdag 5 januari, 8-12N 49-52W

(Wouter) Onze dagafstand was slechts 71M met nog 342M te gaan. We balen enorm. We hadden gisteren lekker genoten van de gedachten zondag ons anker te laten vallen in Paramaribo. Hebben we sinds gisteren stroom tegen! En wel 0,7 tot 1 Kts, dat is wel een kwart van onze snelheid die we missen. Ik twijfelde eerst of er iets aan het onderwaterschip zou hangen. Ik denk dat de stroom die we al die tijd mee hadden, de noord Equatoriaal, hier splitst naar het zuiden en daar de tegenstroom wordt. Eens moeten we ook de Guyana stroom te pakken krijgen die voor langs Suriname stroom richting het Caribisch gebied. We gingen de nacht in met de uitgeboomde genua. Maar daar moest Ray zo veel voor sturen dat we middernacht de werkfok hebben gehesen. Tijdens de nacht zitten we op de zeilbak met zicht op de navigatiehoek. Dat was niet motiverend kijken vannacht met zicht op de GPS; vaart over de grond 1,9 tot 2,3 Kts. Vanaf 6 uur zeilen we met het rode monster 4 tot 5 Kts op het log. De wind is ook nog eens minder geworden gedurende de ochtend. We zeilen de wind nagenoeg dood aan dek. Dus het is extra warm ondanks dat het voorluik op doorwaaien staat. Vanochtend, gisteren avond en dinsdag hebben we de motor stationair laten draaien om stroom te maken.
(Saskia) Ik heb in de kuip een lap opgehangen om een beetje schaduw te krijgen anders is het niet te doen om met de hand te sturen.

Vrijdag 6 januari, 7-40N 51-21W

(Wouter) Onze dagafstand was 94M en nog 248M te gaan.
Gisteren avond zag ik dat we nauwelijks stroom tegen hadden, gelukkig. Dat was rond de 50W. Het was lekker sleuren met het rode monster, maar toch zijn we met de uitgeboomde genua de nacht in gegaan. We zagen ons eerste vrachtschip van deze overtocht. Hij ging naar Brazilië en maakte een mooie bocht om ons heen.
Begin van de nacht fladderde lang een vogel achter de Schorpioen. Na en poging op het vaanblad van Bouke te landen ging hij op de giek. Na uitgebreid zich schoon te hebben gemaakt probeerde hij te rusten. Dat viel niet mee met een slingerende Schorpioen. Hij bleef me aankijken als ik in de kuip ging pompen en vloog niet weg. Vanochtend tijdens het opklappen van de zonnepanelen ging hij er vandoor.
(Saskia) Het was een voor mij onbekende vogel. Zwart grijs, ongeveer zo groot als een kauw maar met een snavel zo groot als een raaf. Een mooie grijze band liep over zijn hoofd waaronder kleine zwarte kraaloogjes je aankeken. Hij staat op de foto en die zetten we er in Suriname op. De stemming aan boord is een stuk verbeterd nu we geen stroom meer tegen hebben. We halen alsnog zondag niet meer maar dat geeft niet. Dan maar maandagochtend. Ik zei gisteren tegen Wouter dat ik zo'n behoefte had aan een nacht doorslapen. Dat we misschien op de Aad en Hella methode konden gaan slapen. (gewoon beiden de hele nacht slapen en een grote lamp in het zeil zetten) We kwamen toch geen schepen tegen. Echt 10 minuten later zien we ons eerste schip! Toch maar gewoon wacht gelopen.

Zaterdag 7 januari, 7-01N 52-9W

(Wouter) Onze dagafstand was 95M en we hebben nog 153M te gaan. Ik was uitgegaan van een gemiddelde vaart van 4,7 Kts gedurende deze oversteek. We zouden dan vandaag zijn aan gekomen. Gisteren was best vermoeiend in de zon sturen met dat geslinger door de uitgeboomde genua. Het is nog steeds rond de 30 graden en de wind is bijna even warm. We ventileren de boot door overdag het voorluik weg te halen en tijdens de nacht op een tochtkier te zetten.
Tijdens mijn avondwacht keek ik naar buiten voor een rondje rondom. Zie ik een kleine meeuw op de giek op 20 cm van mijn hoofd. Hij had moeite tijdens het slingeren op de giek te blijven en fladderde met zijn vleugels. Ik moest wegduiken om zijn vleugels niet in mijn gezicht te krijgen. Gedurende de wacht is het beestje meer bezig geweest een goed plekje te zoeken op de giek dan dat hij kon uitrusten. Ik probeerde te helpen door een wasnetje en een handdoek om de giek te binden. Maar dat was niet voldoende. Saskia heeft het kijken naar het beestje overgenomen. Omstreeks 02:00 uur wordt ik wakker van Saskia die bezig is in de zeilbak. Het waait harder en we gingen soms ruim 6,5 Kts. De werkfok maar uitgeboomd. Snel nog even een uurtje slapen. Dat allemaal was te veel voor de meeuw, hij kwam niet meer terug. Tijdens het aflossen zagen wij een groot schip vlak bij ons, gelukkig ging hij voorlangs naar het zuiden.
Er is een ander soort zeetje hier. Kijk ik in de kaart en zie ik dat we overgaan van de oceaan naar het continentaal vlak. Gedurende de ochtend ging de oceaan diepte van 5000m naar 50m. Dat wil wel hobbelen. De dieptemeter staat aan want dat moment wil ik wel zien.

Zondag 8 januari, 6-18N 54-35N

(Wouter) Onze dagafstand was 113M en we hebben nog slechts 40M te gaan! Daarna is het ongeveer 20M om bij de Waterkant van Paramaribo te komen. Daar moeten we dan een ankerplekje vinden. Gisteren middag zijn we via een zee met korte golven op het continentaalvlak gekomen. De dieptemeter liep heel langzaam richting de 60 meter. Begin van de avond kwamen van alle kanten schepen langs. Leuk om dat weer mee te maken. Vannacht hebben we eerst de werkfok voor de genua vervangen en vanochtend 9 uur hebben we het rode monster gehesen.
Toen voeren we ook Surinaamse wateren binnen. De zee is groen gekeurd, bijna fluoriserend. Er staat een felle zon waardoor we richting de kust niets zien. Zojuist zijn 2 visserboten gepasseerd op grote afstand. Als we zo doorzeilen, met een lekkere Guyanastroom mee, komen we rond 21:00 uur aan bij de monding van de Suriname rivier. Hoogstwaarschijnlijk varen we daar gewoon door de rivier op ook al is het donker. We willen eigenlijk niet nog een nacht wachten. Als we voor anker liggen sturen we een berichtje

Maandag 9 januari, Paramaribo

(Wouter) Gisteren hebben we heerlijk gezeild met het rode monster langs de kust van Suriname. Hoe dichter we bij de monding van de Suriname rivier kwamen hoe bruiner het water werd. Ook dreven er steeds meer stukken takken in het water. Vissersboten langs de kust voeren in lage boten die je pas laat zag.
Om 20:00 uur kwamen we bij de monding van de Suriname rivier en voeren op de motor de rivier op. We hadden flinke stroom tegen in het begin tot bijna geen aan het eind.
Na het zetten van koffie kom ik weer aan dek zie ik net op tijd dat we bijna in staken van visnetten varen! Toch maar de grote boeien blijven volgen.
Heel apart in het donker de rivier op te varen. Je rook het bos, hoorde allemaal krekels en andere dieren geluiden maken.
Via de marifoon kregen we van de Sepia de positie door waar we het beste konden gaan ankeren. Morgen zouden zij en de Happy Monster ook daar naar toe komen. Om 01:00 uur laten we het anker vallen. We liggen bij een scheepswerf vol met verroeste vissersboten. Ik kon me herinneren van vroeger dat het Zuid Koreaanse schepen zijn? Ook zie ik iets stroomopwaards Fort Zeelandia liggen.
Tijdens de nacht werden we wakker van een kort heftig regenbuitje. Met de kont in de wind en de neus in de stroming werd de Schorpioen schoon gespoeld. Wie wenst dat niet als zeiler. De stroming is ongeveer 2 knots, we liggen er nog steeds en we blijven hier dus.
Eerst contact op nemen met Bob over hoe we elkaar gaan ontmoeten en om plannen te maken met hem en met ander zeilers Suriname te (her)-ontdekken. We hebben er erg veel zin in! Afgelopen nacht zijn we al flink gestoken door de muggen. Saskia haar anti muggensysteem is bijna klaar.