St Lucia en Martinique
1 april
Soufriere op St. Lucia
3 april
Rodney Bay Lagoon op St. Lucia
5 t/m
7 april Marin en Fort de France op Martinique
1 april Soufriere
(Wouter)
Het
is geen grap, maar zaterdag 1 april zijn we al om 7 uur vertrokken naar St Lucia.
Een visser heeft onze achterlijn los gemaakt. Gratis. In de pilot staat dat
het erg hard kan waaien tussen St Vincent en St Lucia, een soort windversnellings
gebied zoals bij de Canarische Eilanden en de Kaap Verden. De buitenboordmotor
had ik van de bijboot gehaald en de bijboot lag goed vast gemaakt op het kajuitdak.
We waren er gereed voor. We motorden naar de noord kant van St Vincent. Toen
de wind kwam zeilden we met de werkfok en gereefd bezaan. De wind viel uiteindelijk
erg mee. Het werd een heerlijke zeildag. De bijboot heb ik leeg laten lopen
want het gereefd grootzeil moest er zelfs bij. De Pitons waren al vrij snel
zichtbaar op St Lucia, dus kon Saskia mooi daar op sturen ipv naar het kompas
turen.
Om 15:30 uur lagen we met de kont naar de kant bij het plaatsje Soufriere met
uitzicht op een hotel. Een groepje jeugd was vrolijk aan het zwemmen. Soms zaten
ze met z'n allen op de achterlijnen van de jachten.
Na het afmeren hebben we een wandeling gemaakt naar Soufriere. Het was best
druk op straat, misschien omdat het zaterdag was. Soufriere heeft veel oude
houten huizen in de stijl die lijkt op die van Suriname. Helaas stonk het er
wel in sommige straten, naar de goot die men aan het schoon maken was. In de
goot stroomde stinkwater richting de baai.
(Saskia) De volgende ochtend werden we om 8 uur gewekt door de parkranger die ons wegstuurde van de ankerplaats. De vissers wilden gaan vissen en wij lagen in de weg. Een stuk verderop zijn we aan een mooring gaan liggen waar ik nog even heb gesnorkeld. Geen camera meegenomen helaas want ik zag een mooi gestippelde rog met kop als een vogel en een puntstaart die anderhalf keer zo lang was als hij zelf was. Heel bijzonder. Verder niet zo veel bijzonders. Na het snorkelen vertrokken we naar Rodney Bay. Onderweg gingen we in de baai Anse Cochon aan een mooring liggen om daar nog even te snorkelen. Dit keer nam ik wel mijn camera mee en zag verschillende kleuren koraal en mooie vissen.
Na het snorkelen in de baai gingen we door naar Rodney Bay waar we meteen de lagune in varen. Lekker rustig water en ruimte genoeg om te ankeren. We gingen naar de kant op zoek naar de pizzeria die in de pilot stond maar blijkbaar bestond hij niet meer. Toch lekker gegeten bij een ander restaurant. Het is hier wel een stuk duurder dan wat we tot nu hebben gezien. Het schijnt op de volgende eilanden alleen nog maar duurder te worden. Gelukkig eten we nog steeds onder de Nederlandse prijzen, anders zouden we ook niet zo vaak uit eten gaan. We hebben hier ook gratis WiFi internet aan boord. Veel skypen en tot diep in de nacht internetten.
(Wouter)
Maandag hebben we boodschappen
gedaan en zijn op zoek geweest naar een peddel, lijn voor een nieuwe grootschoot
en een pilot voor de eilanden boven Martinique. Geen lijn in de juiste kleur
en dikte en geen pilots meer van de bovenwindse eilanden. Bij een reddingsvlotten-
en bijbotenzaak kunnen we een oude peddel krijgen. Na lang wachten op de komst
uit de werkplaats krijgen we de peddel en vraagt Saskia vriendelijk hoeveel
de man van ons krijgt: 50 EC. Pas tijdens het wegvaren met de bijboot realiseren
we dat we iets te gretig hebben gehandeld. 16 Euro voor een peddel waar we een
gat in moesten boren en die niet uit 2 delen bestaat.
De pizzeria hebben we toch gevonden en een echte American large pizza gegeten
op het buitenterras. Het uitbuiken hebben we natuurlijk achter de computer gedaan.
Heel veel film trailers gezien (Ice Age, The Meltdown ! )
Dinsdag zijn we naar buiten gevaren en naast Pigeon point gaan ankeren. Vroeger
was het een eiland maar dat is nu verbonden met de inhoud van de uitgebaggerde
Lagoon. Pigeon point was vroeger een fort en is nu een national trust en daar
moet je voor betalen. Volgens de pilot kan je na 17:00 uur gratis naar boven
klimmen voor het uitzicht en om er de zonsondergang te kijken. Soms kan men
tijdens de zonsondergan een groen flist zien, dat wilden wij ook zien.
Eerst hebben we gesnorkeld maar dat viel erg tegen. Het water was wel warm maar
erg troebel. Na het eten van lekker bruin stokbrood zijn we begonnen met het
opschuren en poetsen van de patrijspoorten. Dat krijg je als je mee gaat doen
met de Antigua Classic Yacht Regatta. Nog 3 raampjes.
Helaas stond er een strenge dame op de heuvel van Pigeon Island, we moesten
morgen maar terug komen. Dan maar koffie en een ijsje gegeten bij een creatief
restaurantje. Daar kon je gratis met je laptop draadloos internetten. Aanboord
kon het ook.
5 tot en met 7 april Martinique
(Wouter)
Woensdag zijn we om 9
uur vertrokken naar Martinique. Rond Pigeon point hadden we flinke stroom mee
en gingen ruim 7 knopen over de grond. Daarna was het flink sturen om niet te
veel weg gezet te worden door de stroming en de wind. Het was soms een pittige
kracht 5 uit het oosten, was goed te doen met de werkfok en de gereefde bezaan.
Dacht je een zeil erbij te doen ging het weer hard waaien. Vlak voor zuid Martinique
hadden we sterke stroming tegen en zijn we motorzeilend de baai van Marin in
gegaan.
Eindelijk zagen we walvissen, voor de baai bij Marin! Waarschijnlijk waren het
grienden die van west naar oost gingen en helaas ruim van te voren doken en
onder ons zijn verder gezwommen. We zagen alleen tijdens het ademhalen hun rug
vinnen. De grote waren licht grijs en de kleine zwart.
's Avonds werden we uitgenodigd door Agaath en Ab van de Schoonheyt. Die hadden
we voor het eerst en laatst ontmoet op de steiger in La Gomera. Ab hebben we
heel vaak gehoord op het Nederlands 8101 Khz netje op de SSB. Aanboord hebben
we lekker gekletst, is er voor het eerst een schoonheytje gedronken en Saskia
heeft een nieuw recept gekregen om yoghurt te maken.
In Marin telde ik ongeveer 350 jachten die ten anker lagen en 3 propvolle steigers
van een paar verhuurbedrijven. Je denkt dat het er dan bruist van de activiteiten,
mis. Het is er s 'avonds eng stil. Ondanks de vele watersportzaken konden we
geen pilot van de bovenwindse eilanden vinden en niet de juiste lijn voor een
nieuwe grootschoot.
Wel hebben we genoten tijdens het boodschappen doen. We weten nu al dat we heerlijk
gaan eten tijdens de overtocht naar de Azoren. Ik ben eindelijk weer naar de
kapper gegaan, het zit goed maar voor de prijs kan ik in Domburg 9 keer geknipt
worden.
Martinique is een stukje Frankrijk aan de overkant, dat zie je aan alles: het
verkeer met heel veel witte auto's van Franse merken, de vel gekleurde huizen
a la zuid Frankrijk, de marina, de prijzen, eigenlijk aan alles. Niet echt spannend
maar wel fijn herkenbaar om er even te zijn.
Vrijdag hebben we 2 anker pogingen gedaan om voor Club Med te gaan snorkelen.
Voor Club Med, aan het begin van de baai, zie je het koraal boven het water
uitsteken en er drijven veel bootjes rond met duikers. Ook volgens de pilot
moet het daar mooi snorkelen zijn. De bodem loopt erg stijl naar het diepe waardoor
het anker niet goed wilde houden. Het anker hield alleen goed tijdens het ophalen
want toen bleef het even aan iets vast haken. Na veel getrek gelukkig los gekomen.
Op naar Fort de France de hoofdstad van Martinique. Tot de grote baai konden
we zeilen, zelfs met een uitgeboomde genua pal voor de wind. Op de motor varen
we tot aan de boulevard van Fort de France. Ik dacht via de verrekijker de Sandettie
van André en Esther gezien te hebben in de baai van Anse Mitan, helaas
geen reactie via de VHF.
In Fort de France wilden we uitklaren, maar het
vinden van de Douane was een ramp. Na 2 maal heen en weer gelopen van oud kantoor
naar het nieuwe kantoor blijkt dat we ook konden uitklaren in de watersportzaak
waar we in het begin de pilot hadden gekocht.
We zijn vroeg gaan slapen want de volgende dag wilden we met het eerste daglicht
vertrekken. Maar tot 4 uur in de nacht klonk zeer luide muziek vanaf de kant.
Op de boulevard is een busstation en daar stond de jeugd met hun stoere auto's
te luisteren naar hun auto muziekinstallatie. Klonk goed de muziek, maar toen
even niet.
Zaterdag 8 april zijn we om 6 uur
vertrokken naar Dominica. Er stond geen wind tot aan de noord kant van Martinique
dus dat werd tot 10 uur motoren. Saskia heeft haar schoonheidslaapje maar gedaan.
Met de genua en gereefd grootzeil ging het lekker hard naar Dominica. Het was
af en toe spannend met de wind want er dreven veel regenbuien vlak achter ons
langs. Jammer dat ons log nog steeds stuk is want volgens de GPS gingen we soms
ruim 6 knopen over de grond en dat met stroming van schuin van voren.