Tobago en Trinidad

16 februari vertrek naar Tobago
17 februari 7-29N 56-18W
18 februari 8-49N 57-49W
19 februari 10-12N 59-03W
20 februari Charlotteville op Tobago
22 februari Scarborouch op Tobago
23 februari Vertrek Tobago naar Trinidad
26 februari Chaguaramas op Trinidad
28 februari Carnaval !
7 maart Socialiseren

16 februari, 6-26N 55-36W

(Wouter) We hebben nog 415M te gaan tot Tobago.
Na het opvouwen van de bijboot en het maken van de slingerkooi zijn we om 09:15 uur vertrokken vanuit Paramaribo. Met de ebstroom mee waren we om 12:00 uur buiten op zee. Het was wel weer wennen zeilend op zee, dus we bleven zo kort mogelijk binnen in de boot. Daar was het toch vreselijk warm, ruim 30 graden. De wind komt bijna dwars in, dus lastig de wind door de kajuit te laten waaien voor een beetje verkoeling. De motor stond ook nog af te koelen.
Bouke doet het weer ! We hadden iets te veel lood van het pendulum afgehaald. We dachten dat het purperhout zwaarder zou zijn dan de afgebroken multiplex. Al zeilend en liggend op het roer heb ik een paar loodplaatjes bij geplaatst.
Vlak voor het avond eten zag Saskia iets drijven, een grote zeeschildpad. Duidelijk zag je dat hij zijn kop boven water hield om te kijken wat er langs kwam. Helaas geen foto genomen, want het pakken van het fototoestel duurde te lang. Volgende keer sneller.
We gaan de nacht verder in met het inslingeren. Vooral Saskia heeft het moeilijk en slingert voornamelijk liggend in.

Vrijdag 17 februari

(Wouter) Om 12:00 uur hadden we nog 341M te gaan. Gisteren kleurde het water van kleur, met een schuimlaag als grens. Volgens de kaart was het de 20 meter diepte lijn. De 200 meter diepte lijn zijn we om 11:00 uur gepasseerd. We hebben nu ook deining, de kleine golfjes zijn er nog steeds. We slingeren gelukkig niet zoals op de heenreis. Het is een beetje hobbelen op de kleine golfjes en soms een knal tegen de huid van een golf. Wind en golven komen over stuurboord in. Sinds vanochtend heb ik de werkfok vervangen door de genua.
Vanochtend wilde een meeuw perse landen op het vaanblad van Bouke, een half uur ben ik bezig geweest om dat te voorkomen. Het inslingeren wil maar niet lukken bij Saskia. Een ander soort antie-zeeziektepilletjes wil maar niet werken. Zij heeft al een paar keer de puts gevuld. Gisteren avond zagen wel heel bijzondere bioluminisme. Volgens Sakia leek het als of zeewezens vanuit het water met zaklampen omhoog schenen. Ik vond het er uit zien als licht explosies. Je zag heel veel grote vlekken van verlicht water voorbij drijven. Alsof er beneden een feest was waarvan wij af en toe een glimp opvingen.
Sinds we in Suriname zijn hebben we 's middags geen of zeer slechte GPS ontvangst. De GPS ziet ze wel maar ze hebben een lage elevatie en dus een zwak signaal. Heeft de VS een paar GPs satellieten verplaatst naar Irak?

Zaterdag 18 februari

(Wouter) Vanmiddag was het nog 220M te gaan tot Charlotteville op Tobago. Het is tot nu toe een rustige overtocht. Er staat niet veel wind, windkracht 2 tot 4. Vannacht was er geen deining en nauwelijks golven. De wind was erg zwak. Het leek wel of we op het Haringvliet aan het nachtzeilen waren. Het was een kraak heldere nacht met een grote heldere maan. We zeilen met de genua en als het kan met het grootzeil erbij. Vanochtend zag ik net als gisteren ochtend waarschijnlijk een kwal voorbij zeilen. Het ziet er uit als een blauw vierkant doosje van ongeveer 10 bij 20 cm met een roze doorzichtig zeiltje er op.
Het gaat beter met de maag van Saskia. Vanmiddag hebben we onze eerste gezamenlijke maaltijd gegeten, toast met sandwichspread en komkommer, chocopasta en pindakaas met komkommer.
We lezen de bladen die we van mevrouw Beems hebben gekregen. Er zaten zelfs de 3 laatste Waterkampioenen bij. Verder gebeurt er weinig aanboord. De GPS heeft weer zijn middag ontvangst dipje, dat maakt het spannend hoe hard we gaan en hoe we weg gezet worden door de stroming. Sinds vanochtend vroeg hebben we iets stroom mee, eindelijk.

 

Zondag 19 februari

(Wouter) Het was tussen de middag nog 112M te gaan. We hebben het lang volgehouden maar sinds 11:00 uur motoren we. We gingen afgelopen nacht tussen de 3,5 en 4 Kts over de grond, dankzij de stroming van ongeveer 0,8 Kts.
Het is ook best wel warm zonder de koelere wind. Van het laken heeft Saskia een zonnetent in de kuip gemaakt, kan het ook luchten. Binnen is het 35 graden.
We lezen nu maar alles wat we hebben over Trinidad en Tobago. Het carnaval start op 27 februari en dat willen we toch op Trinidad beleven. Daar ligt al een hele kolonie Nederlandse jachten op te wachten. Morgen hopen we rond de middag aan te komen. Volgens de boeken gaan we 1 uur verder terug in de tijd, -5 uur NL tijd.

 

Maandag 20 februari

(Wouter) Om 09:00 uur hebben we het anker laten vallen in de Man of War Bay bij het plaatsje Charlotteville op Tobago.
Gisteren hebben we 10,5 uur gemotord tot zonsondergang. Daarna hebben we best hard gezeild. Vanochtend bij het zien van Tobago passeerden een paar regenbuien op weg naar Tobago. Daar kwam aardig wat wind van. Ik heb een paar keer overwogen de genua te ruilen voor de werkfok. Het ging maar net, wel hard ruim 6 kts. Vandaar dat ik ben opgebleven bij het ronden van de noordkant van Tobago. De overtocht van 480M hebben we dan in precies 4 dagen gedaan.
Na het ankeren heb ik wat geslapen en Saskia ging zwemmend naar de Odyssea waar ook Martijn van de Rotop bij kwam in zijn kano. De Scott ligt ook hier.
Vanmiddag zijn we in record tijd ingeklaard, want de beambten hadden haast vanwege het binnenlopen van een zeilcruiseschip. Weer veel formulieren invullen met telkens de zelfde gegevens. Terug bij de bijboten stonden de bobo's die het cruiseschip gingen inklaren. Alle bijboten moesten weg van de steiger want de sloep van de cruiseboot ging die gebruiken, jullie gebruiken het strand maar. Geen discussie mogelijk met de onduidelijke uniform heren.
Samen met Ton van de Odyssea hebben we een emailadres gemaakt voor Martijn. Het plan is hier een paar dagen te blijven, uitklaren voor dit gedeelte van het eiland, naar de zuidkant van het eiland gaan, daar niet inklaren en in het weekend willen we op Trinidad zijn voor het carnaval. Druk, druk druk..

Woensdag 22 februari

(Wouter) Gisteren hebben we uitgeslapen na een late borrel bij de Odyssea de vorige avond. We zouden met de bus naar de hoofdstad Scarborough gaan om te pinnen. Na ongeveer 1,5 uur wachten kwam de bus. Eerst ging de buschauffeur zijn vis regelen bij de vissers op het strand. Daarna moesten we allemaal even wachten want zijn vriendin ging nog een vismaaltijd bestellen. Om de verloren tijd in te halen reed de chauffeur als een gek over het eiland. Steile scherpe haarspeldbochten nam hij met hoge snelheid, haalde iedereen gevaarlijk in en moest vaak snoeihard remmen na het te laat zien van passagiers bij een busstop. De Atlantische Oceaan over steken gevaarlijk? Echt niet, dit is veel gevaarlijker.
De hele dag was het al regenachtig dus ook in Scarborough. De stad stelt niet veel voor. Het centrum is rond de haven met veel etenshuisjes en kleine gekleurde winkeltjes. Tijdens een regenbui hebben we geschuild bij KFC en voor het eerst van ons leven daar gegeten. Daar binnen en onderweg zagen we veel schooljeugd. Ze dragen allemaal verschillende schooluniformen. Toch is de jeugd overal hetzelfde: ook hier maken ze een zooitje in de KFC en doen ze stoer tegenover elkaar.
We hadden het al gauw gezien en namen de bus terug. Ook deze chauffeur reed vreemd. Bij nagenoeg iedere bocht toeterde hij lang, ipv zwaaien naar bekenden toeterde hij, schoof continu op zijn stoel en keek alleen maar recht voor zich uit. Saskia was verbaast dat zij de enige was die opstond voor een oudere dame. Verbaast zag de chauffeur in zijn spiegel hoe Saskia zich staande probeerde te houden. Blijkbaar is het niet de bedoeling dat iemand staat. Als alle zitplaatsen bezet zijn mag er gewoon niemand meer in de bus totdat iemand is uitgestapt. Om half zeven waren we weer terug in Charlotteville.
Samen met Martijn werd het aanboord van de Odyssea weer gezellig laat. Vandaag na het opstaan voor het eerst heerlijk kunnen genieten van de zon die de baai in scheen. Daarna zijn we snorkelend op zoek geweest naar een weg gewaaide handdoek. Niet gevonden, wel mooi koraal gezien met heel mooi gekleurde vissen. Verder heb ik de waterlijn schoon gemaakt, de bijboot gehoosd van het vele regenwater en het lood beter vast geschroefd aan het pendulum vab Bouke.
Ook hier is het winter. De andere baaien zijn dan niet geschikt om er te ankeren vanwege de deining. In deze baai liggen we al soms heftig te slingeren als of we aan het zeilen zijn. We denken daarom om morgen middag naar Trinidad te gaan. Kijken naar de voorbereidingen voor het carnaval.
(Saskia) Ik had deze ochtend wel echt het caribische gevoel. Ik was vroeg wakker en ben naar het strandje gezwommen en heb daar Tai Shi oefeningen gedaan. Ik had me voor vertrek zo voorgesteld dat ik dat regelmatig zou doen maar dit was de eerste keer deze reis dat ik ergens rustig op een leeg strandje was. Heerlijk!

Donderdag 23 februari

(Saskia) Vandaag is het eindelijk mooi weer! De afgelopen dagen hadden we iedere dag regen en dat is geen pretje maar nu schijnt de zon en het ziet er allemaal een stuk mooier uit. Het water is mooi groen en wordt naarmate je dichter bij het strandje komt steeds lichter. Het is ook mooi weer om te snorkelen. We zien veel gekleurde visjes en koraal maar het water is niet helemaal helder doordat het zo heeft geregend, helaas.
Na het ontbijt wandelen we naar het fort aan de andere kant van de baai. Vanaf daar heb je een schitterend uitzicht over de baai. Op de terugweg drinken we nog even wat op een terrasje op het strand onder een palmboom. Nu de zon zo schijnt krijgen we allebij "the carribean feeling" , zo hadden we het bedacht voor we weg gingen op deze reis.

We klaren uit bij de immigratie en douane, ruimen alles op en vertrekken om vier uur uit de baai. We wisselen al snel de werkfok voor de genua want er staat niet zo veel wind. Na het zien van een mooie zonsondergang verdwijnt ook de wind en moeten we gaan motoren. Halverwege de avond gaat het toch weer waaien. Na 45 minuten gaat het plotseling hard waaien en moeten we de genua vervangen voor de werkfok.
(Wouter) Trinidad zag ik al als we langs het vliegveld van Tobago zeilen. Wel weer leuk om langs kusten te varen met veel verlichting, gebrul van stijgende vliegtuigen te horen en weer eens moeten uitwijken voor een visser.
Het log heeft het nu echt begeven, de logstand staat stil en de wijzer doet het ook niet. Het moet in het klokje zitten.
Na lang uitstel moet toch de motor bij om 5 uur. We varen vlak langs de hoge kust en eilandjes naar het watersportgebied van het Caraibisch gebied Chaguaramas. In de baai proberen we te ankeren. Bij de eerste poging bleek dat we in 14 meter diep water lagen, iets te diep. Samen trekken we met de hand het anker op en gaan iets verder in 9 meter diep water ten anker. Zwaar die 40 meter ketting binnen te trekken! Om 9 uur liggen we na een controle met vol achteruit slaan goed vast.

Terwijl Saskia de bijboot oppompt bracht Rene van de Vagebond mij naar een kantoor. Daar hebben wij ons laten inschrijven voor het carnavalfeest J'Ouvert. We vertrekken dan maandag ochtend om 02:30 uur naar de hoofdstad Port of Spain. We gaan met alle zeilers als groep verkleed. Het ziet een beetje uit als Amerikaanse matrozen. Het schijnt dat er met veel verf gesmeten zal worden. Dinsdag gaan we kijken naar de grote carnaval parade.
Op de ankerplaats vloog een pelikaan die zich in scholen kleine visjes laat storten. Prachtig gezicht, maar nog geen prachtige foto van kunnen maken.
We maken kennis met de vele Nederlandse zeilers die hier liggen voor onderhoud. Ook gaan we opzoek naar de grote watersportzaken die hier moeten zijn. Tussen en in de regenbuien komen teleurgesteld terug. We kunnen alleen Budgetmarine vinden en die valt qua prijzen tegen. Ze hebben wel veel, maar alles ligt in de VS op voorraad.
Terwijl bijna iedereen zich stort in het carnaval gefeest gaan wij om 9 uur 's avonds slapen. Heerlijk.

Zondag 26 februari

(Wouter) Saskia ontdekte al om 7 uur dat we gratis Wifi hadden. Helaas om 9 uur was het plotseling afgelopen en verscheen er een betaal pagina. Zondag weer proberen.
Zaterdag hebben we het onderdeel voor de ankerlier kunnen bestellen. Lewmar had er nog 2 in voorraad in de VS. Het onderdeel laten we versturen naar de Bugetmarine op Grenada, want wachten op onderdelen, dat kennen we, dat doen we liever zeilend. Ook hebben we een rood bajonet ledlampje gekocht. Woensdag willen we meer kopen. Zondag t/m dinsdag is alles gesloten ivm de carnaval.
's Avonds hadden we een bbq met alle Nederlandse zeilers. Lekker gekletst en gegeten. Voor de bbq kwamen we aanboord en vonden de Schorpioen wel erg dicht bij een Belgisch jacht liggen. Tijdens een sterk windje lag de ankerlijn zo strak dat we bijna elkaar konden raken. Dat gaf geen ontspannen gevoel voor de nacht, ondanks dat ons anker niet krabte. Snel de motor gestart en met veel moeite het anker uit de modder kunnen krijgen. Helga van de Vagebond zag ons en wees naar een lege mooring. Lagen we daar net aan vast moesten we een ander nemen want deze was bezet. Nu liggen we recht voor Power Boats aan een andere mooring.

Vanochtend was het een komen en gaan van mensen die zeiden dat we hier niet mogen liggen. Uiteindelijk zijn ze allen ook weer onverrichterzake weggegaan dus we liggen nog steeds aan dezelfde mooring.

Dinsdag 28 februari

(Saskia) (maandag)J'ouvert is een afkorting van jour ouvert: openingsdag. Hiermee begint het carnaval en wij hebben ons voor dit feest opgegeven.
Maandagnacht om half 1 gaat de wekker. Het valt niet mee na zo'n kort slaapje eruit te komen. We ontbijten waarna we in de bijboot stappen om naar de kant te gaan waar Rene van de Vagebond zijn 40ste verjaardag viert. We eten taart waarna we ons insmeren met vaseline. Hierna gaan we met het busje naar de stad. Daar worden we afgeleverd bij een huis waar we ontbijt krijgen. Na het ontbijt staat er in de tuin een aantal potten verschillende kleuren latex waarmee we ons flink insmeren. Het ziet er niet uit! We beginnen allemaal voorzichtig met een vingertje verf en wat streepjes maar uiteindelijk gaan alle remmen los en zit iedereen onder de verf.
Hierna gaat de vrachtwagen met muziek rijden en wij er allemaal swingend achteraan. Onze groep bestaat uit ongeveer 200 personen, een deel uit de jachthaven ( blanken) en een deel Trinidatters. Het is een flinke wandeling door de hele stad. Met het vertrek is het nog donker maar als de zon op komt wordt het steeds duidelijker dat we elkaar behoorlijk toe hebben getakeld met de verf. Op een of andere manier ziet het er ook belachelijker uit bij een blanke dan bij een neger. Die blijven gewoon mooi ook al zit er verf op. Tijdens de tocht wordt er hier en daar ook met verf gesmeerd en met talkpoeder gegooid. Ik heb wel eens een foto gezien van een hindoe feest wat hier erg op leek maar ik weet niet of dit feest daarvandaan komt. We komen af en toe een andere wagen tegen met andere groepen. Wij zijn allemaal verkleed als matrozen. Petje, kraag en witte broek en t-shirt. Andere groepen hebben weer een ander thema. Niet heel bijzonder want alles komt toch onder de verf.
Om een uur of negen zijn we terug bij de vertrekplaats en wachten we op de bus terug. We moeten allemaal een grote vuilniszak om zodat de bus niet vies werd. Aangekomen in de haven lekker gelunched in het duurste restaurant. Het was lunchbuffet dus als ware Nederlanders hebben we genoeg gegeten voor de hele dag.

(dinsdag) Dit keer gelukkig niet zo vroeg op. Om negen uur staat het busje klaar om ons naar de stad te brengen. Daar is het alweer goed feesten. De muziek staat lekker hard en we bedenken dat het slim was geweest als we onze oorproppen mee hadden genomen. Soms staat een vrachtwagen met muziek even stil recht voor je en dan voel je je hartkleppen meetrillen met de muziek. Dan maar even vingers in je oren. De muziek is lekker. Het repertoire is niet zo groot dus de meeste kunnen we al meezingen. Lekker aanstekelijk.
Dit was zoals we carnaval hadden bedacht. De meest exotische creaties komen langs. Het maakt hier ook niet uit of je een maatje meer hebt. Iedereen gaat gewoon in minimale kleding de parade in.

Ons eerste doel van deze reis was oud en nieuw vieren in Paramaribo, dat hebben we niet gehaald. Het tweede doel hebben we wel gehaald, carnaval vieren op Trinidad ! Nu op weg naar het derde doel, meedoen met de Antigua Classic Yacht Regatta van 20 t/m 25 april.

 

 

Dinsdag 7 maart

(Wouter) We hebben bij Budgetmarine ( een grote watersportzaak uit de VS) 2 fokkenvallen gekocht met een dubbelblok, hardhoutolie, kwasten, schuurpapier, kleefdoekjes, een schroefasanode, een rood ledlampje en het fijnste een ventilator. In een drogist een ledzaklamp. Voorlopig weer genoeg. Tot aan St. Maarten komen we nog een paar grote watersportzaken tegen.
Iedereen heeft hier VHF 68 op staan. Dat is het oproepkanaal voor deze baai. Elke dag om 8 uur 's ochtends verzorgen vrijwilligers een netje. Dan kunnen nieuwkomers zich voorstellen, vertrekkers zeggen gedag, mensen die met het vliegtuig vertrekken bieden aan post mee te nemen, vragen kunnen gesteld worden waarop iedereen kan reageren: (b.v. wie weet een goede Honda monteur voor de bb-motor, software problemen op de pc oplossen), sociale activiteiten( bridgen, bustrip naar het carnaval), spullen te koop aanbieden of gratis af te halen, excursies naar het binnenland, bustrips naar de grote winkelcentra en nog veel meer. Het is dus vooral een groot dorp, waar van alles georganiseerd wordt. De plaats om onderhoud aan je boot te doen of te laten doen.

We hebben ons vooringeschreven voor de Antigua Classic Yacht Regatta. Men gaat nu bekijken of de Schorpioen een classic yacht is. De regatta is van 20 t/m 25 april. Maar de briefing is al op 18 april, dus we moeten een beetje door zeilen.
Budgetmarine vertelde dat het onderdeel voor onze ankerlier al op Grenada lag ! Ook goed nieuws is dat de SSB zender goed werkt. De monteur heeft het programma aangepast zodat het zendvermogen is aan te passen. Wel moeten we de draad van de antennetuner naar de aardplaat controleren mocht ons signaal nog steeds zo slecht te ontvangen zijn.

Zaterdag middag zijn we bij Martijn van de Rotop langs geweest. Martijn lag naast een gezonken viskotter. Daar was het heerlijk struinen naar spullen. Ik vond zeekaarten van het hele Caribisch gebied, een pilot van de Cruisers Association uit 1974 (met de aantekening dat de Grevelingen afgesloten zal worden van de zee), een mooie zware bronzen snapsluiting en stootranden van koper. Martijn had nog veel meer handige spullen gevonden. Van een oude RvS preekstoel heeft hij een mooie zonnetent kunnen maken.

Zondag avond hebben we de verjaardag van Helga van de Vagebond gevierd. Dat werd gehouden in een eettent van een Fransman die woont op Guadeloupe. Zijn vrouw is van Trinidad en het runnen van deze eettent beschouwd hij als een hobby. Heerlijk gevulde Franse crêpes gegeten, als voor-, hoofd- en nagerecht. Ook is de Fransman een grote muziek liefhebber en was er mooie muziek (met uitleg) te beluisteren, o.a. Zuid-Afrikaans en Caribische muziek.
Als de werknemers die werken aan de jachten bij hem komen lunchen vinden ze het leuk te luisteren naar klassieke muziek. De Fransman kan daar erg van genieten.

Na Suriname hebben we maandag alsnog op Trinidad de laatste "goedkope"boodschappen gedaan bij de plaatselijke supermarkt. Water hebben we al getankt door elke keer in de bijboot 5 liter waterflessen met kraanwater mee te nemen. De was hadden we zaterdag al gedaan. We hebben ons ook alvast uitgeklaard bij de immigratiedienst en de douane. Vroeg ik aan de beambte welke datum het was, keken ze me verbaast aan.
's Avonds hebben we deel genomen met bijna alle NL zeilers aan een excursie naar een zwamp. Daar overnachten heel veel blauwe en rode ibissen. Sommige zijn onnatuurlijk knal rood. Dat steekt mooi af tegen de donker groene bomen. Die rode kleur krijgen ze o.a. door het eten van een bepaalde krab die veel caroteen in zijn scharen heeft. Voor de foto was alles helaas op grote afstand en tijdens zonsondergang. Maar prachtig om te zien. We voeren in een open boot door de mangrove bossen waar de slangen lagen te slapen op takken.

Omdat we tot maandag hadden betaald voor de mooring kwam er dinsdag een zenuwachtige Amerikaan langs om te vragen of we echt gingen vertrekken. We wilden wel vertrekken, maar we moesten wachten op de tanksteiger, daar bleef men maar liggen. Toch ook daar aan gelegd, blijkt dat de dieseltanks leeg zijn en dat de tankauto er net aan kwam. Na 2 uur wachten konden we tanken. De dieselprijs aan de pomp is 1,5 TTD = 20 eurocent p/l. Je kan ook belastingvrij tanken na het tonen van je uitklaringsbewijs en dan is de prijs 67 US Dollarcent p/l.
Op naar Grenada !